10 Şubat 2010 Çarşamba

ŞER-İ BİAT'ın KESTİĞİ PARMAK ACIMAZ...

Şeriat kesti.Acımadı,acıtamadı...
Şer-e biat edenlerin unutmaması gerekir daha dokuz parmak var.Son parmak kesilene kadar bu eller onların yakasına yapışmaktan vaz geçmiyecek.Son parmak gittiğindeyse gerekirse dişlerimle mücadeleme devam edeceğim...
 
Benim mücadelemde kalleşlik,arkadan vurmak,kahpelik yok.Yazımı yazar,sözümü söylerim.Gerçekleri hiç bir zaman saptırmadım hep belgelerle yazdım.Bazen paranoya yaptım ama onu bile mantıklı çıkarımlarla belgelere dayanarak yaptım.Cevap hakkını hep açık tuttum hiç kimsenin söz hakkını engellemedim.Fikirleri küfürden öte olmayanları bile muhatabları ben olduğum müddetçe engellemedim.Bıraktım nefretlerini kustular,içlerini döktüler.Tanrının onlara bahşettiği irin dolu fikirlerini özgürce paylaştılar.Her paylaşımımda karşı fikirlerinde olabilmesine dikkat ettim zaten aksi havanda su döğmek olurdu.Karşındaki fikrin ne olduğunu bilmezsen senin fikrinin ne önemi kalırki...

Tartışma adabına uymamak bir kenara susturmak yoluna gidenler.Lafım size.Varsa sizinde söyleyecekleriniz,varsa kitabınızın beyninize kazıdığı bilgilerinizden başka somut bir tutunacak dalınız(ki onuda bilmezsiniz).

Hodri meydan...Yüreğiniz ve cesaretiniz varsa gelin.
Hadi bakalım hodri meydan hurafeciler,batılcılar,örümcek beyinliler.Aydın,Halk,Cumhuriyet,Atatürk,Bayrak,Vatan,Kadın ve Bilim düşmanları.Bundan böyle Empati Yok,Sempati Yok,Anlayış Yok.Benim düşünceme ve emeğime saygı göstermeyenlere Saygıda Yok...

2 yorum:

erdem dedi ki...

Abi, yazını okudum...
Haklılığın beni şaşırtmıyor. Ne yazıkki üzüyor. Böyle olmasaydı, diyorum.

E.W.Daniken dedi ki...

Bunların yaptığı hiç bir şeyde beni şaşırtmıyor.Her yolu mübah olarak görenlere karşı artık kullanmıyacağım bir yol kalmadı.Çok kızdım çok.